اتاق های امن در منازل مردم اسرائیل

مردم اسرائیل برای محافظت از خود در برابر حملات هوایی چه گزینه هایی دارند:
بررسی اتاق های امن در منازل مردم اسرائیل
میز ترجمه فخر نیوز
مردم اسرائیل جدا از پناهگاه‌های عمومی متعدد و قابل دسترس در کوتاهترین زمان، دارای اتاق های امن در منازل خود هستند.

بسیاری از واحد‌های مسکونی دارای اتاق‌های امن تقویت‌شده هستند که برای مقاومت در برابر حملات طراحی شده‌اند.

همچنین آژیرها از حملات قریب‌الوقوع به مردم خبر می‌دهند و شهروندان اسرائیلی برنامه هشدار قرمز را بر روی گوشی های خود دارند که مستقیماً پیام هشدار حملات به تلفن‌های همراه آنها ارسال و اطلاعات لحظه‌ای درباره تهدیدات را فراهم می‌کند.

🏘اما اتاق های امن چیستند؟
در این مقاله به بررسی اتاق های امن پرداخته ایم:

ساختمان‌هایی که از دهه ۱۹۹۰ در اسرائیل ساخته شده‌اند به ضمیمه اتاق های امن هستند تا از مردم در برابر انفجار بمب‌ها و حملات هوایی محافظت کند.

در حالی که اتاق های امن در اسرائیل تقریبا در همه منازل رایج است، اما اساساً در غزه چنین مکان های وجود ندارند.

با تشدید جنگ بین اسرائیل و گروه شبه نظامی حماس، ساکنان سراسر اسرائیل از پناهگاه های اضطراری در خانه ها و مکان های عمومی خود استفاده می کنند . آژیرهای حمله هوایی که در مورد حملات موشکی هشدار می‌دهند، در تمام ساعات به صدا در می‌آیند و به اسرائیلی‌ها ۶۰ ثانیه فرصت می‌دهند تا سرپناه پیدا کنند.

پس از تصویب قانونی در سال ۱۹۹۲ توسط فرماندهی جبهه داخلی نیروهای دفاعی اسرائیل و ایجاد مقررات جدید دفاع غیرنظامی، خانه‌ها و واحد‌های مسکونی باید یک اتاق امن مخصوص داشته باشند تا بعنوان سرپناه و سنگر داخلی استفاده شود.

این مقررات مستلزم گنجاندن یک اتاق حفاظت شده مسکونی، یک فضای حفاظت شده مشترک، یا یک فضای حفاظت شده سازمانی در هر ساختمان تازه ساخته شده است.

ساکنان اسرائیل می‌گویند اتاق‌های امن اغلب مانند یک قسمت داخلی خانه هستند، گاهی اوقات مانند یک اتاق نشیمن یا اتاق خواب تعبیه شده‌اند، در حالی که سایر اتاق‌ها به‌صورت پراکنده‌تر مبلمان شده‌اند. آنها اغلب دارای درهای فولادی با قفل های تقویت شده و دیوارهای ضخیم بتنی هستند و در صورت وجود پنجره، از شیشه نشکن ساخته شده اند.

رئوت آیزنبرگ، یکی از ساکنان شرق تل آویو، به اینسایدر گفت که «تقریباً همه مردم» یک اتاق امن در اسرائیل دارند و افزود: «در حالی که برخی از مردم غذای خشک و سایر لوازم را در داخل اتاق امن نگه می‌دارند، اما این اتاق ها«برای زندگی چندین هفته ساخته نشده‌اند.

آیزنبرگ گفت: «اتاق ها برای ایمن نگه داشتن شما از موشک ها طراحی شده اند. قرار نیست روزهای زیادی آنجا باشید. آنها سرویس بهداشتی و آب ندارند.»

در حالی که اتاق‌ها برای سرپناه طولانی‌مدت مجهز نیستند، اما در مواقع اضطراری همچنان زندگی را نجات می‌دهند. اینسایدر پیش از این گزارشی از یک مادر منتشر کرد که همراه با فرزند کوچکش در داخل اتاق امن مخفی شده بود و شبه نظامیان حماس با تقلا نتوانستند وارد اتاق شوند.

برخی از این پناهگاه‌ها کاملاً مبله شده‌اند و مجهز به تخت‌خواب‌ها و لوازمی برای سرپناه طولانی‌مدت در محل هستند در حالی که برخی دیگر به ندرت دارای دکور و اثاثیه هستند.
ساشا رویتمن دراتوا، مدیر عامل جنبش مبارزه با یهودی ستیزی و ساکن تل آویو، به اینسایدر گفت:
«وقتی آژیرها به صدا در می آیند، هدف این است که هر چه سریعتر به اتاق امن حرکت کنیم. در داخل اتاق، ساکت می مانیم و منتظریم بشنویم که چقدر حمله نزدیک است.

وقتی با بچه ها به پناهگاه می رویم ، پیچیده ترین قسمت ماجرا این است که چگونه به بچه ها توضیح دهیم که چه اتفاقی افتاده است،  اینکه به آنها بگوییم ما یک دشمن داریم اما نمی خواهیم در فرزندان خود دشمنی ایجاد کنیم.
دراتوا گفت: “شما نمی خواهید دشمن خود را آنقدر بد کنید، بنابراین فکر می کنم بچه ها پیچیده ترین بخش هستند. شما باید آنها را در این زمینه آموزش دهید.باید به آنها در اثنای جنگ بیاموزیم که نباید دشمنی بیشتری ایجاد کرد، زیرا می خواهید آینده بهتری برای آنها بسازید.”

اما اتاق‌های امن اسرائیل در هنگام هجوم به داخل بری از نقص نیستند و نمی‌توانند از شهروندانی که نمی‌توانند در بحبوحه جنگ با سرعت کافی وارد داخل شوند، محافظت کنند.

آیزنبرگ به اینسایدر گفت: «امروز باید دخترم را پیش دکتر می بردم. من سر یک دوراهی قرار داشتم، آیا باید ماشینی بگیرم که ۵ دقیقه طول می‌کشد، یا باید پیاده‌ بروم؟ اکنون زمانی است که اگر دلیل موجهی نداشته باشیم، هیچ‌کس نباید بیرون از منزل باشد. حتی اگر ماشین شما را سریعتر برساند، اگر آژیر به صدا در می‌آمد، باید ماشین را متوقف می‌کردم و به مکانی امن می‌رفتم، این حداقل ۳۰ ثانیه زمان نیاز داشت و این اتلاف وقت هزینه سنگینی دارد.

او افزود: اگر پیاده به درمانگاه بروم، بیشتر وقتم را در فضای بیرون می گذرانم و اگر آژیر صدا کند، می توانم فرزندم را بگیرم و به سمت یکی از ساختمان ها بدوم و بعد وقت طلایی را هدر نمی دهم. این ها نوعی محاسباتی است که اسرائیلی ها هر روز انجام می دهند.

این همان محاسباتی است که ساکنان اسرائیل با دسترسی گسترده به پناهگاه های اضطراری انجام می دهند، اما کسانی که در غزه زندگی می کنند، محاسبات متفاوتی انجام می دهند، زیرا در مقابل حملات متقابل اسرائیل ابدا محافظت نمی شوند.

طحانی مصطفی، تحلیلگر ارشد فلسطین در گروه بین المللی بحران ، به اینسایدر گفت: «مردم غزه اتاق یا پناهگاه امن ندارند. فقط پناهگاه های موقتی است که توسط آژانس امداد و کار سازمان ملل برای آوارگان فلسطینی ساخته شده است.

سرهنگ دوم ریچارد هچ از نیروهای دفاعی اسرائیل در بیانیه‌ای که  به طور رسمی علیه حماس اعلام جنگ کرد، گفت که ارتش اسرائیل با بمباران اهدافی در غزه یک هدف در سر دارد : «کنترل کل منطقه محصور و کشتن همه تروریست‌ها! در قلمرو.

ضد حملات وحشیانه اسرائیل علیه حماس، کل ساختمان ها را در غزه با خاک یکسان کرده و بخش هایی از خاک فلسطین را به ویرانه تبدیل کرده است . ساکنانی که بدون حفاظت رها شده‌اند، فرار از خانه‌های خود را همراه با هزاران ساکن دیگر توصیف می‌کنند ، بدون اینکه تصور کنند هر دقیقه چه اتفاقی می‌افتد یا چگونه غذا و آب به دست آورند.

دیانا بوتو، وکیل و تحلیلگر به اینسایدر گفت: “من یک سال و نیم در غزه زندگی کردم. غزه پرجمعیت ترین مکان روی زمین است. در غزه پناهگاهی وجود ندارد. وقتی اسرائیل بمباران می کند جایی برای رفتن نیست. هیچ فضای امنی وجود ندارد. اسرائیل مساجد، بیمارستان ها، دانشگاه ها و مدارس و حتی تاسیسات سازمان ملل را بمباران کرده است. اما بدتر از آن اینکه جابجایی تجهیزات و مصالح مورد نیاز برای ساختن چنین فضاهای امنی توسط اسرائیل ممنوع شده است. به طور خلاصه، مردم مثل اردک سر به زیر هستند که منتظرند تا بمبی روی سرشان بیفتد.»

ترجمه پایگاه خبری فخر نیوز

منبع : Insider