۱۰ دلیل اضطراب زیاد کودکان امروزی نسبت به گذشت
#میز_ترجمه_فخر_نیوز
اقداماتی که والدین می توانند برای کمک به کودکان پر از اضطراب انجام دهند.
نکات کلیدی:
بچه ها دائم این پیام را دریافت می کنند که شکننده و آسیب پذیر هستند.
بحران سلامت روان در میان والدین به کودکان نیز سرایت می کند.
کاربرد اصطلاحات مربوط به سلامت روان می تواند این موضوع را برای کودکانی که دارای اختلالات مربوط به اضطراب هستند، کم کند.
فخر نیوز. در چند سال گذشته شاهد افزایش قابل توجهی از اضطراب در میان کودکان هستیم بطوریکه آنها را به مضطرب ترین نسل تمام دوران تبدیل کرده است. در حالی که برخی از عوامل خارج از کنترل ما هستند، کارهایی وجود دارد که می توانیم برای مقابله با بحران رو به رشد سلامت روان در بین نوجوانان و جوانان انجام دهیم.
در کتابم، ۱۳ کاری که والدین قوی از نظر ذهنی انجام نمیدهند ، توضیح میدهم که چگونه میتوانیم مهارتها و ابزارهایی را که به بچهها برای پیشرفت نیاز دارند، در اختیار آنها قرار دهیم. اما قبل از اینکه والدین بتوانند این کار را انجام دهند، مهم است که دلایل اصلی اضطراب کودکان را بیشتر از همیشه درک کنیم:
۱. آنها تحت فشار هستند تا در همه چیز برتر و بهترین باشند.
محیط آموزشی امروز اغلب با تأکید شدید بر موفقیت تحصیلی و پیشرفت های مختلف از جمله ورزشی مشخص می شود . کودکان گاهی از سنین پایین برای برتر بودن سوق داده می شوند و فضای رقابتی ایجاد می شود که می تواند منجر به استرس و اضطراب شود. فشار برای عملکرد خوب می تواند لذت یادگیری را تحت شعاع قرار دهد و محیطی را ایجاد کند که در آن از اشتباهات ترسید نه اینکه به عنوان فرصتی برای رشد نگریسته شود.
۲. بزرگسالان استرس دارند و بچهها آن را درک میکنند.
اخیراً گزارشی توسط یک نظام پزشکی آمریکا منتشر شد که به تشریح بحران سلامت روان در میان والدین پرداخته است. ۴۸ درصد از والدین می گویند که بیشتر روزها استرس آنها کاملاً طاقت فرسا است و بسیاری از والدین فاقد مهارت های مقابله ای یا بدون هیچ حمایت اجتماعی هستند. والدینی که استرس دارند ممکن است نسبت به فرزندان خود کمتر محبت کنند و کمتر پاسخگو باشند، که این امر می تواند منجر به افزایش خطرات مشکلات رفتاری، کاهش عزت نفس و انزوای اجتماعی کودکان شود.
۳. زمان استفاده از موبایل و تبلت باعث کاهش زمان حضوری آنها می شود.
با ظهور فناوری های جدید، کودکان زمان بیشتری را روی صفحات نمایش می گذرانند که می تواند بر الگوهای خواب تأثیر منفی بگذارد و فرصت های تعامل چهره به چهره را کاهش دهد. این تعاملات برای توسعه هوش هیجانی و تاب آوری حیاتی هستند .
رسانههای اجتماعی ، بهویژه، شیوههای زندگی ایدهآلی را به نمایش میگذارند که منجر به مقایسههای اجتماعی میشود. فشار برای حفظ یک شخصیت آنلاین کامل، لایههایی از استرس را اضافه میکند که نسلهای قبلی با آن مواجه نبودند.
۴. برنامه های آنها اشباع است.
امروزه برنامههای کودکان مملو از فعالیتهای فوق برنامه است که زمان کمی برای استراحت و بازیهای بدون برنامه ریزی باقی میگذارد. در حالی که این فعالیتها میتوانند غنیکننده باشند، یک سبک زندگی بیش از حد برنامهریزی شده میتواند منجر به فرسودگی و اضطراب شود و از داشتن زمان استراحت لازم برای بازیابی ذهنی و عاطفی کودکان جلوگیری کند.
۵. والدین بیش از حد همه کارهای آنان را انجام می دهند
بچه ها به فرصت هایی برای کاوش بدون نظارت زیاد نیاز دارند. درست همانطور که ممکن است وقتی رئیستان بالای شانه شما می ایستد و شما را تماشا می کند، مضطرب شوید، بچه ها هم وقتی که ما دائماً هر حرکتی را که انجام می دهند نظارت، مداخله و راهنمایی می کنیم، احساس اضطراب می کنند. برای بچهها مهم است که احساس شایستگی و توانایی برای انجام کارها کنند. بدون داشتن فرصتی برای مستقل بودن، ممکن است برای یادگیری کارهایی که خودشان قادر به انجام آن هستند، دچار مشکل شوند.
۶. آنها دائما در معرض رسانه ها هستند.
دسترسی به اخبار جهانی به این معنی است که کودکان از مسائل جهانی مانند تغییرات آب و هوا ، ناآرامی های سیاسی و بی ثباتی اقتصادی آگاه هستند . این افزایش آگاهی می تواند به احساس درماندگی و اضطراب در مورد آینده کمک کند، زیرا آنها با مشکلاتی دست و پنجه نرم می کنند که به نظر می رسد آنقدر بزرگ است که نمی توانند بر آن تأثیر بگذارند.
۷. این پیام را می دهیم که آنها آسیب پذیر و شکننده هستند.
از بررسی مداوم مکان آنها وقتی بیرون هستند تا تمیز کردن اتاق بلافاصله پس از آنها، بچه ها این پیام را دریافت می کنند که شکننده هستند.
به بسیاری از آنها گفته شد که تحت تأثیر بیماری های همه گیر مانند کرونا بیشتر “آسیب پذیر شده اند (حتی اگر اکثریت قریب به اتفاق اینطور نبودند)، که بر باورهای آنها در مورد توانایی آنها تأثیر می گذارد.
۸. آنها فرصت کافی برای بازی بدون برنامه ریزی و در فضای باز ندارند.
نگرانی در مورد مسائل ایمنی، همراه با جذابیت سرگرمی های دیجیتال، منجر به کاهش بازی در فضای باز شده است. طبیعت و فعالیت بدنی اثرات مثبتی بر سلامت روان دارند، باعث کاهش استرس و ارتقای تعادل عاطفی می شوند. فقدان این خروجی ها می تواند به افزایش سطح اضطراب کمک کند.
۹. آنها یاد نگرفته اند که چگونه قدرت ذهنی پیدا کنند.
امروزه بسیاری از کودکان به مکانیسم های مقابله ای موثر برای مدیریت استرس مجهز نیستند. بدون این ابزارها، چالشها و شکستها میتوانند غیرقابل حل به نظر برسند و در مواجهه با فشارهای زندگی به تشدید اضطراب منجر شوند. آنها برای تنظیم احساسات خود، کنار آمدن با افکار غیر مفید، و اقدامات مثبت بدون راهنمایی در مورد چگونگی ایجاد قدرت ذهنی تلاش می کنند.
۱۰. گفتگو پیرامون سلامت روان ممکن است اضطراب را جدی نشان ندهد.
در حالی که صحبت در مورد سلامت روان افزایش یافته است، عباراتی مانند “اضطراب” و ” تروما ” اغلب خیلی معمولی در صحبت ها به کار می رود. این عادی سازی می تواند تجربه افرادی که با مشکلات بهداشت روان دست و پنجه نرم می کنند، را عادی جلوه دهد.
کودکانی که دارای اختلالات مربوط به اضطراب هستند ممکن است با افرادی که ادعا می کنند گهگاه اضطراب دارند، احساس نارضایتی کنند. این امر می تواند احساس انزوا و درماندگی این کودکان را تشدید کند، و آنها مجبورند بدون لازم با شرایط خود مبارزه کنند.
راه حل هایی که به نسل مضطرب کمک می کند
برای بزرگسالان ضروری است که یاد بگیرند چگونه استرس و اضطراب را در زندگی خود مدیریت کنند تا آن را به نسل بعدی منتقل نکنند. همچنین مهم است که از فشارهایی که به بچهها وارد میکنیم کم کنیم و در را به روی تغییرات سبک زندگی که از سلامت روانی بهتر حمایت میکند، باز کنیم. دسترسی بهتر به خدمات بهداشتی و درمان سلامت روان نیز برای کمک به نسل مضطرب زده اهمیت دارد تا آنها را مبدل به افرادی قوی از نظر ذهنی کنیم که در فراز و نشیبهای اجتنابناپذیر زندگی رشد کنند.
مراجع
سلامت روانی والدین. وزارت بهداشت و خدمات انسانی ایالات متحده. https://www.hhs.gov/surgeongeneral/priorities/parents/index.html
مروری بر منابع اطلاعاتی نماینده ملی ایالات متحده در مورد اضطراب کودک و نوجوان. (دوم). ScienceDirect. برگرفته از https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S2950004424000014
توسعه اختلالات اضطرابی در دوران کودکی: یک بررسی یکپارچه (دوم). انتشارات دانشگاه کمبریج برگرفته از https://www.cambridge.org/core/journals/psychological-medicine/article/development-of-anxiety-disorders-in-childhood-an-integrative-review/78CA4C983719D652402CA1F5A0E259DD



