لزوم تغییر ساعت شروع مدارس در صبح

لوید گلابرمن Ph.D

چرا نوجوانان باید مدرسه را از ساعت ۹ صبح یا بعد از آن شروع کنند؟

زمان آن رسیده تا خواب را به عنوان مهمترین فعالیت خود بشناسیم.

میز ترجمه فخر نیوز

نکات کلیدی:

سلامت بیش از ۱۵ میلیون نوجوان توسط مدارس در سراسر کشور نادیده گرفته می شود.

سبک زندگی باید به عنوان یک هوش در کنار IQ و EQ در نظر گرفته شود.

سلامت کودکان باید اولویت اصلی جامعه باشد.

همه ما به شنیدن این ضرب المثل عادت کرده ایم که «زمان بندی همه چیز است» و این جمله معمولاً در چارچوب ساختار رویدادهای جهان درک می شود. چه زمانی که یک محصول را راه اندازی کنیم یا با کسی ملاقات کنیم که در زندگی ما بسیار مهم است، همه ما قبول داریم که “زمانی” که چیزی اتفاق می افتد اغلب نتیجه را دیکته می کند.

با این حال، وقتی عمیق‌تر غور می‌کنیم، معنای «زمان‌بندی همه چیز است»، به‌ویژه در مورد مسائل مربوط به سلامتی، بسیار مهم‌تر می‌شود. به عنوان مثال، ریتم بدن ما در متابولیسم غذا نشان می دهد که خوردن دیرهنگام شام می تواند به افزایش وزن کمک کند زیرا سوخت و ساز بدن ما کند می شود و در نتیجه کالری کمتری می سوزاند. این یک بخش مهم از اطلاعات است، زیرا هیچ تجربه حسی وجود ندارد که ذهن آگاه ما را نسبت به این فرآیند آگاه کند. این موضوعی نامرئی است.

گاهی اوقات رویدادها می توانند به دلیل حضور همه جانبه خود نامرئی شوند. یک توالی روزمره ای وجود دارد که به آرامی سلامت ۱۵.۳ میلیون دانش آموز دبیرستانی را که در حال حاضر در سراسر کشور ثبت نام کرده اند، از بین می برد.

تمرکز و توجه ما با ارتباط بین زمان مربوط به ساعت و ساعت بیولوژیکی شروع می شود، درحالیکه زمان با ساعت در کانون توجه لحظه ای ما قرار می گیرد.

بحرانی ترین زمان برای سلامت همه دانش آموزان ساعت ۸ صبح است که میلیون ها دانش آموز مجبور به شروع روز خود هستند.

با توجه به ساختار زندگی نوجوانان، سوال اول این نیست که آیا این بچه ها از خواب محروم شده اند یا خیر بلکه چه مقدار خوابیده اند.

 تحقیقات نشان می دهد که نوجوانان، به دلیل افزایش رشد مغز، به خواب اضافی نیاز دارند. از این رو، این بچه ها را یک مشکل جدی تهدید می کند.

اما چقدر خواب لازم است؟ در حالی که در مورد حداقل مقدار خواب اختلاف نظر وجود دارد، میانگین آن حدود ۹ ساعت است که بسیاری از آنها به ۱۰ ساعت خواب نیاز دارند. این بدان معنی است که در بهترین حالت، کودک در ساعت ۸:۳۰ شب به خواب می رود و ساعت ۷ از خواب بیدار می شود. این سناریو به دلیل ماهیت اعتیادآور دستگاه های دیجیتال و قدرت هیپنوتیزمی برای ربودن هوشیاری عملاً غیر ممکن است و با اینکه ما با نوجوان سروکار داریم . در یک حالت محافظه کارانه، ساعت ۱۱ شب احتمالاً زودترین زمانی است که آنها به رختخواب می روند، اما به احتمال زیاد دیرتر از این ساعت است.

در این سناریو، این بچه های خوش شانس تنها هفت ساعت وقت دارند تا بخوابند چه برسد به ۹ تا ۱۰ ساعت خوابی که نیاز دارند. در طول یک هفته، این امر منجر به از دست دادن ۱۰ تا ۱۲ ساعت خواب می شود. تحقیقات نشان می‌دهد که تعطیلات آخر هفته همه نمی تواند این کمبود را جبران کند. بنابراین، پنج روز در هفته به مدت ۱۰ ماه در سال منجر به این میشود که مقدار قابل توجهی خواب را از دست بدهند.

هوش سبک زندگی

عواقب این کم خوابی گسترده و شایع چیست؟ برای درک تأثیر، باید از دریچه اکولوژی به آن نگاه کنیم. سه کاری که ما انجام می دهیم خواب، خوردن و حرکت است. بیایید این مساله را هوش سبک زندگی (LQ) بنامیم. سلامت کلی ما، چه جسمی و چه روانی، به این بستگی دارد که چگونه این اکوسیستم که خواب عامل اصلی آن است، را مدیریت کنیم.

 فکر کنید اگر خواب ۳۰ درصد از زندگی ما را اشغال کند، در حالی که به طور همزمان ما را کاملاً آسیب پذیر می کند، چقدر باید مهم باشد.

بیایید عواقب این روند موذیانه را تشریح کنیم. با استفاده از نقشه ای متشکل از سه لایه هوش-IQ، EQ و LQ- می توانیم تاثیر را بهتر درک کنیم.

پیامدهای کم خوابی شدید

اول، فعالیت شناختی به طور جدی در معرض خطر است. تفکر انتزاعی، بازیابی اطلاعات و خلاقیت به دلیل کمبود خواب در سطح بسیار پایین تری عمل می کنند.

دوم، توانایی ما برای کنترل احساسات و روابطمان به طور مشابه تحت تأثیر قرار می گیرد. ما بیشتر مضطرب و عصبانی می شویم که منجر به مشکلات بین فردی می شود.

سوم اینکه اشتهای ما زیاد می شود. کم خوابی مغز را وادار می کند که اضافه کار کند و به انرژی بیشتری نیاز دارد که باعث می شود بیشتر احساس گرسنگی کنیم. همراه با متابولیسم آهسته تر در عصر، افزایش وزن اجتناب ناپذیر می شود – نه به دلیل انتخاب نامناسب غذا، بلکه به این دلیل که مغز بر توانایی ذهن برای تصمیم گیری خوب غلبه می کند.

یک مطالعه اخیر نشان داد که افرادی که مشکلات وزنی جدی دارند، اغلب سوئیچ گرسنگی را در مغزشان به طور مداوم در وضعیت «روشن» دارند. این احتمال وجود دارد که دلیل آن کمبود مزمن خواب باشد.

از سویی توانایی انتخاب تحت این شرایط به خطر می افتد.

حداقل، شروع ساعت مدرسه در ۹ صبح نیمی از مشکل را حل می کند، اما پرداختن به جنبه های اعتیادآور رسانه های اجتماعی چالش برانگیزتر است. این یک فاجعه است که مسأله ای به این آشکاری، پنهان شده است اما زمان رسیدگی به آن فرا رسیده است.