کارشناسان در حال بررسی علت وقوع حادثه!
✍️ به قلم سردبیر
🔹سال ۱۳۴۶ بود که شرکت ایران ناسیونال تولید مینیبوس کومر مدل ۳۱۹ را آغاز کرد که بعدها به ۳۰۹ تغییر یافت. در سال ۱۳۵۰ مینی بوس بنز ۳۰۹ تولید و روانه بازار شد و در سال ۱۳۶۷ مینی بوس مرسدس بنز مدل ۵۰۸ سقف بلند وارد بازار شد، بدون هیچ تغییر آنچنانی.
با گشت و گذار در آگهی های فروش خودرو در پلتفرم های مربوط، به مینیبوس به مدل ۱۳۵۶ برخوردم، یعنی با عمر ۴۶ سال نزدیک به نیم قرن و در کل میانگین عمر مینی بوس ها بین ۳۰/۴۰ سال بود.
این مقدمه را اینجا آوردم تا به این نقطه برسم.
این مینی بوس ها الان کجایند؟
🔹متاسفانه این مینی بوس ها هنوز در حال فعالیت درون شهری و برون شهری هستند و به حیات خود ادامه می دهند و البته حیات دیگران را می گیرند.
🔹اما قربانیان چه کسانی هستند؟
با زیبا شدن نسبی ظاهر شهرها و بالا رفتن پرستیژ نسبی ساکنان شهری ، این مینی بوس های پیر فرسوده دیگر نمی توانند در جلوی چشم ما بصورت علنی و زننده فعالیت کنند و باید سرکوب شوند و راهی نقاطی خارج از دید ما شوند.
آنها یا راهی مناطق کم برخوردار شهرهای بزرگ یا شهرستان ها یا راهی روستاها شده اند تا روستاییان را برای رفع احتیاجات روزمره صبح ها به شهر بیاورند و عصرها آنها را برگردانند.
🔹اما یک کاربری دیگر هم ظهور کرد:
سرویس کارگران بی پناه کارخانه جات
آنهایی که صبح زود راهی کارخانه ها هستند و مینی بوس با حرکت لاک پشتی و دود سیاه و صدای بلند برایشان لالایی می خواند و سرنوشتی که نباید برایشان رقم می زند، البته هنوز سرویس دارند و این خیلی لاکچری است و قرار نیست مثل اجاره خانه کرایه بالا هم حقوق آنها را ببلعد.
در روستاها حمل و نقل دانش آموزان بین روستاها(به خاطر نبود مدرسه) یا از روستا به شهر باید زیر ذرهبین باشد که نیست. بعضی دانش آموزان خصوصا دختران کلی با خانواده کلنجار می روند تا اجازه تحصیل خارج از محل سکونت خود پیدا کنند و بعد دفتر زندگی خود را به دست این مینیبوس های نیم قرنی می سپارند…
🔹تجربه نشان داده که بعید است مینی بوس ها نقص فنی نداشته باشند و رانندگان همیشه برای جریمه آماده اند. با گرانی لاستیک با لاستیک های صاف بیشتر طی طریق می کنند و شاید چاره ای هم ندارند. رانندگان یا همیشه توی تراشکاری و تعمیرگاه هستند یا در حال پرداخت جریمه و یکجا را درست می کنند و فردا جای دیگر ارابه خراب می شود و اگر راننده و مسافر را کنار جاده نگذارد، شانس آورده اند.
من خودم بعنوان یک معلم روستا در سال های خیلی دور که خیلی نزدیک هم است، بارها این ها را تجربه کرده ام.
مینی بوس ها اکثرا زمستان بخاری ندارند و وسط مینی بوس دیده ام پیک نیکی روشن می کنند.
کولر که لاکچری ترین آپشن است و حرفش را نزنید و البته کولر آبی هم می توان نصب کرد.
🔹چند ماه پیش، در سانحه واژگونی مینی بوس ورزقان ۱۰ کارگر کشته شدند. چه راحت! چه آرام! پدرها به منزل نرسیدند. خط ترمز مینی بوس به بیش از ۱۵ متر رسیده بود. اما ترمز کجاست؟ اصلا ترمزی در کار هست؟
این سانحه دلخراش مثل سوانح دیگر در حال بررسی توسط کارشناسان است، جمله آشنایی که همیشه می شنویم.
🔹دانش آموزان زیادی هم در این ارابه مرگ جان شیرین خود را باخته اند و تعدادی هم برای همیشه نقص عضو شده اند.
در برخورد مینی بوس با وانت سایپا در محور «پاتاوه به دهدشت» استان کهگیلویه ۱۴ دانش آموز که راهی مسابقات قرآنی بودند، مصدوم شدند…
در سانحه مرگبار سرویس مینیبوس مدرسه در کرمانشاه نیز دو دانش آموز کشته و چندین نفر زخمی شدند و استاندار اظهار امیدواری کرد که لکه گیری جاده انجام شود.
اما در استان خودمان خراسان رضوی هنوز زمانی نگذشته که یک مینی بوس در سه راه فردوسی واژگون شد(حامل کارگران) و در محور نیشابور-مشهد دوباره چپ کردن و مصدومیت ۱۸ نفر(از کارگران) و امروز اول آبان هم دوباره این خبر:
واژگونی مینیبوس در محور نیشابور _ مشهد یک کشته و ۲۳ مصدوم بر جا گذاشت(باز کارگران)
آیا هرجا سنگ است پای لنگ است؟ آیا حوادث مینی بوس مختص روستاییان و کارگران است. متاسفانه در این مورد باید گفت آری.
🔹باز باید دوباره دنبال مقصر بود، راننده ها یا خودروها یا جاده ها و نام غایب خودروسازان قلدر.
آیا این تصادف ها کاهش می یابد؟ خیر تا موقعی که زیرساخت ها تغییر نکند،تا موقعیکه اقتصاد رشد نکند و سطح درآمد بالا نرود و ناوگان نوسازی نشود، هیچ اتفاق مثبتی نمی افتد. در قدم اول استاندار باید مطلقا تردد این خودروها را ممنوع اعلام کند و در قدم دوم شرایط واگذاری مینی بوس های وارداتی دست دوم با شرایط اقساطی با بهره پایین را فراهم کند. نیاز به اقدام عاجل.
اما آخرین نکته عجیب دیگر! همین مینیبوس های ۴۰ ساله ۷۰۰ میلیون تومان هستند!
در پایان به یاد یک روز سرد زمستان در داخل مینی بوس افتادم که به مدرسه روستا می رفتم با ضبط نوار کاستی و طنین این آهنگ و رها کردن خستگی روحی و جسمی با آن:
«خسته ام من خسته ام من/خسته از دست غریبه
خسته از هر آشنایم/خسته از جور زمانه …
