کوم میلا (Kumbh Mela /कुम्भ मेला/) مراسمِ مذهبی است که توسط هندوها برگزار میشود و آن را بزرگترین مراسم زیارتی جهان میدانند. طی نزدیک به دوماه که جشنواره برپاست، بین ۴۰ میلیون تا ۵۰ میلیون زائر در آن شرکت می کنند.
به گزارش گروه ترجمه فخر نیوز، دهها میلیون نفر از فداییان هندو، گرد هم میآیند تا گناهان خود را در سواحل رودخانه گنگ بشویند. این سنت که قدمت آن به بیش از هزار سال می رسد، به عنوان بزرگترین گردهمایی در جهان شناخته می شود. بیبیسی گزارش میدهد که در ۴ مارس ۲۰۱۹، حدود ۱۲۰ میلیون نفر به شهر شمالی پرایاگراج میروند تا در سنگام، محل تلاقی رودخانههای گنگ، یامونا و ساراسواتی، غسل کنند، که این تعداد نفر تقریبا ۱۴ برابر جمعیت شهر نیویورک است.
در سال ۲۰۱۷، یونسکو با استناد به «نقش معنوی و مرکزی این رویداد در کشور»، این جشنواره را به فهرست میراث فرهنگی خود اضافه کرد.
🔹معنای نام
نام «کوم میلا» به معنای «جشنواره کوم» است. واژه «میلا» در سانسکریت بهمعنی «گردهمایی» یا دیدار است .«کومبا» یا «کومب» اما ریشههای مختلفی دارد و از یک سو به برج دلو که به هندی «کومب راشی» گفته میشود و از سوی دیگر به افسانههای هندی «گلدان» یا «خُمی» که در آن آب حیات یا شیره جاودانگی قرار داشت،برمی گردد.
🔹تاریخچه
قدمت دقیق این جشنواره نامشخص است و شستن گناهان در آب رود و تقدیس رودخانهها در آیین هندو، قدمتی دیرینه دارد. طبق منابع قرون وسطی هندویی، ویشنو قطرههای آمیرتا (آب زندگانی) را در حالی که در یک خُم یا گلدان (kumbha) حمل میکرده، در چهار مکان ریختهاست. این چهار مکان به عنوان محلهای کنونی کوم میلا هستند.
🔹مکان و زمان برگزاری
بسته به اینکه مراسم زیارتی در کرانه کدام رود که به گنگ میریزد برگزار شود، مردم نیز در همانجا تن به آب میزنند. کوم میلا هر ۱۲ سال یک بار در اللهآباد (در کرانه رود «جَمـُنا»)، یکبار در هاریدوار (کرانه رود گنگ)، یکبار در ناسیک (کرانه رود گوداواری) و یکبار در اوجائین (کرانه رود شپرا) برگزار میشود. فاصلههای این مراسم و زمانبندیها بسته به تقویم هندویی، با فاصله سه سال انجام میشود.تاریخ دقیق، مکان و طول مراسم تا حد زیادی توسط طالع بینی تعیین می شود.
🔹جزییات مراسم:
مراسم اصلی کومبه ملا شامل غسل کردن در رودخانه ها است. اعتقاد بر این است که شستشو در آب های مقدس، هندوها را از گناهان گذشته خود رهایی می بخشد و آنها را به موکشا یا رهایی از چرخه تولد و مرگ می کشاند و پیروزی خدایان بر اهریمنان جشن گرفته میشود.
هندوها قبل از طلوع خورشید صف می کشند و در طول روز به داخل آب می روند که ساعت سعد آن مشخص میشود. مرتاضانی که به عنوان سادوها شناخته می شوند نیز در سنت نقش اساسی دارند. انواع سادوها وجود دارد که برخی از آنها با موهای مات شده و بدن برهنه پوشیده از خاکستر قابل تشخیص هستند. اگرچه آنها عموماً زندگی انزوا دارند، در این مراسم این مردان مقدس به طور دسته جمعی به دنبال روشنگری افراد را گرد هم می آورند. به عنوان بخشی از جشن هولی در کومبه ملا در الله آباد، هند، آنها آب رنگی را روی هزاران پیرو خود می پاشند.
زائران هندو بر این عقیده هستند که گردهمایی بزرگ آنها در کرانه رود مقدس، نماد «صلح» و «مواسات» است. اما شرکت در کومبه میلا فقط محدود به هندوها نیست و هرکسی میتواند در آن حضور داشته باشد. زائران فقط چند روزی از این دو ماه را در محل میمانند.
حضور رهبران دینی یا سادوها (مرتاضها) و زاهدان آشنا به هنرهای رزمی و سنتها از مهمترین بخش های این سنت است. «سادوهای عریان» نخستین کسانی هستند که با بدنهایی که با خاکستر پوشانده شدهاست تن به آب میزنند و پشت سر آنها زائران وارد رود میشوند.
مردم در این مراسم نزد «رهبران» مکاتب مختلف آیین هندو میروند و درمه، رامایانا و دیگر آموزهها را فرامیگیرند.
🔹مقدمات و بودجه و دشواری های مراسم:
🔹بودجه جشنواره در سال ۲۰۱۹، نزدیک به ۴۰۰ میلیون دلار بوده است. این پول برای ۱۲۲۰۰۰ دهنه سرویس بهداشتی ، بیش از ۴۲۰۰ چادر «ویژه و ممتاز»، ۱۰۰۰۰ نیروی پلیس و انواع وسایل حمل و نقل افزایش یافته است که از جمله تاسیس فرودگاه جدید و ۱۸۶ مایل جاده عریض است. یک بیمارستان مرکزی ۱۰۰ تختخوابی جدید به همراه ۱۰ ماهواره در نزدیکی محل جشنواره به بهره برداری رسیده است. پلیس برای مدیریت جریان عظیم زائران اعلام کرده است که شرکت کنندگان نباید غسل خود را بیشتر از ۴۱ ثانیه طول دهند. تا فاجعه سال ۲۰۱۳ و کشته شدن ۴۰ نفر در اثر ازدحام تکرار نشود.
پلیس همچنین به بی بی سی گفت که برای اولین بار هوش مصنوعی برای نظارت بر جمعیت به کار گرفته خواهد شد تا اطمینان حاصل شود که ازدحام، فاجعه ای ندارد.
🔹مشکلات گردهمایی
طبیعتاً جمع شدن دهها میلیون نفر طی کمتر از دو ماه در یک محل، و شستوشوی تن در آب رودخانه، ممکن است مشکلات زیستمحیطی هم همراه بیاورد. از پلاستیک و زبالههای دیگر گرفته تا توالتها و طبیعتاً آب رودخانه که قرار است «گناهان» را با خود ببرد.
زائران معمولاً بار خود را میبندند، کمی آب و غذا برمیدارند و رهسپار مراسم میشوند، چند روزی در محل میمانند و به محل سکونت خود بازمیگردند تا زائران دیگر جایشان را بگیرند. بسیاری از زائران نیز از شهروندان کمدرآمدی هستند که با پولی اندکی روانه محل شدهاند؛ نه غذای چندانی دارند و نه چادری که بتوان در آن خوابید.
اخیراً دولت هند تلاش میکند توجه زائران را به حفظ پاکیزگی محل گردهمایی جلب کند و سالهاست غذای مجانی، آب آشامیدنی، و محلی برای
سکونت موقت کم درآمدها فراهم کرده است.
