فخر نیوز. انفجار پیجرها، واکی تاکی‌ها و دستگاه‌های تشخیص اثر انگشت نشانه‌ی عصر جدیدی از جنگ در خاورمیانه است. اما آیا می توان گوشی هوشمند را از طریق هک سایبری نیز به بمب تبدیل کرد؟ خبرنگار ما با دو مامور سابق اف بی آی و یک هکر صحبت می کند تا بفهمد چه چیزی ممکن و چه چیزی غیرممکن است.
۱۹ سپتامبر ۲۰۲۴
با کشته شدن ده ها نفر در این هفته و مجروح شدن هزاران نفر دیگر به دلیل زخمی شدن با ۵۰۰۰ پیجر دستی – به علاوه رادیو و دستگاه های تشخیص اثر انگشت در سراسر لبنان – بنا بر گزارش ها، وحشت ناشی از آن باعث شد مردم لبنان باتری های تلفن های هوشمند خود را نابود کنند.
اما آیا گوشی های هوشمندی که دستکاری فیزیکی نداشته اند را می توان به این روش هک کرد؟ و آیا این احتمال وجود دارد که این پیجرهای مورد استفاده اعضای گروه حزب الله از راه دور هک شده باشند؟
بر اساس گزارش‌ها، انفجارهای روز سه‌شنبه به نظر می‌رسد در فاصله نیم ساعتی از یکدیگر رخ داده‌اند و قبل از آن یک پیام یا آلارم شنیده شد که بسیاری را بر آن داشت تا دستگاه‌ها را بیرون بیاورند تا به صفحه‌نمایش LCD خود نگاه کنند.
به دنبال آن موج دوم حملات در روز چهارشنبه رخ داد که ۱۴ کشته برجای گذاشت و رادیوهای دستی منفجر شدند. گزارش‌های بیشتری از انفجار پنل‌های خورشیدی و دستگاه‌های تشخیص اثر انگشت در زمان نگارش این مقاله منتشر شد.
در حالی که اسرائیل به طور رسمی مسئولیت حملاتی را که منطقه را به آستانه درگیری گسترده‌تر سوق داده است بر عهده نگرفته است، اما این حملات را نیز رد نکرده است.
◀️فناوری قدیمی
در اواخر دهه ۸۰ و اوایل دهه ۹۰ قبل از رایج شدن تلفن های هوشمند، پیجرها گیرنده های رادیویی کوچکی بودند که با باتری کار می کردند و هنگامی که سیگنال مناسب را دریافت می کنند، یک هشدار (قابل شنیدن یا ارتعاش) ایجاد می کردند.
پیجرها در شبکه‌های comms اجرا می‌شوند و بنابراین نیازی به سیگنال اینترنتی ندارند – و این کار برای افراد نظامی که نمی‌خواهند ردیابی شوند،مفید است.
این دستگاه‌های قدیمی هنوز به‌شدت در جوامع پزشکی در سرتاسر جهان مورد استفاده قرار می‌گیرند، و عموماً در بخش‌هایی از خاورمیانه که شبکه‌های سلولی آنچنان رایج نیستند، استفاده می‌شوند.
اما چگونه می‌توان این پیجرهای کوچک قدیمی را که معمولاً با باتری‌های AA یا AAA یا لیتیوم در جدیدترین مدل‌ها تغذیه می‌شوند، منفجر کرد؟ و اگر این یک حمله از راه دور بوده، چه چیزی دیگر مجرمان سایبری را از انجام حملات مشابه باز می دارد؟
کارشناسان به دو احتمال اشاره می کنند. اولین مورد یک حمله سایبری است که در آن یک بدافزار باتری‌های لیتیومی پیجرها را مجبور به گرم شدن بیش از حد و سپس منفجر کردن کرد.
سناریوی دوم – و محتمل‌تر – به یک حمله زنجیره تامین اشاره می‌کند که در آن یک محموله پیجر به مقصد لبنان رهگیری شد و مقدار کمی مواد منفجره به طور مخفیانه وارد آن شد.
به گفته مامور ویژه سابق اف بی آی آدام مار، که اکنون افسر ارشد امنیت اطلاعات در شرکت سایبری Arctic Wolf مستقر در مینه سوتا است، احتمال اینکه این یک حادثه امنیت سایبری باشد که در آن شخصی بتواند یک پیجر استاندارد را هک کرده و آن را منفجر کند، بسیار کم است.
او به تک‌اینفورمد گفت: «در حالی که سناریوهایی وجود دارد که در آن یک دستگاه ممکن است منفجر شود، مقیاسی که ما شاهد این حمله بودیم، تقریباً غیرممکن است.
«احتمال بیشتر این است که این دستگاه‌ها قبل از ارسال به گیرندگان دستکاری شده‌اند و این موضوع را به یک مشکل زنجیره تأمین تبدیل می‌کند.
اکنون که شنیده‌ایم که واکی تاکی‌ها نیز در حال انفجار هستند، این موضوع بیشتر خودش را نشان داد. گستردگی دستگاه‌هایی که دستکاری شده‌اند ثابت می‌کند که آنچه ما می‌بینیم به احتمال زیاد یک حمله هماهنگ به دستگاه‌ها است تا یک حادثه هک.»
با گزارش رویترز مبنی بر اینکه رادیوهای دستی همزمان با پیجرها خریداری شده اند، یکی دیگر از ماموران ویژه سابق اف بی آی، میگل کلارک، از نظریه حمله فیزیکی در زنجیره تامین حمایت می کند.
کلارک می افزاید: «گزارش شده است که رادیوها همزمان با پیجرها خریداری شده اند. به دلیل تحریم های آمریکا و اتحادیه اروپا، فروش لوازم الکترونیکی به ایران یا نهادهای مرتبط با آن ممنوع است.
«تحریم‌ها با ایجاد وضعیت ریسک زنجیره تأمین، «شخص ثالث» را بوجود می آورد، مانند آنچه ممکن است یک شرکت معمولی تجربه کند. منبع یابی کالا و خدمات از طریق یک شرکت نیابتی به این معنی است که کاربر نهایی کنترل کمتری بر فرآیند خواهد داشت.
◀️حمله سازمان یافته
دنی جنکینز، هکر سابق، اکنون مدیر عامل شرکت امنیت سایبری Zero Trust در فلوریدا، موافق است که احتمال حمله و نفوذ در زنجیره تامین زیاد است. یک پیجر می تواند یک سیگنال سلولی را از هر جایی دریافت کند، بنابراین می تواند سیگنال انفجار را از هر جایی دریافت کند.
«در این مورد فرض بر این است که آنها باتری را با یک باتری کوچکتر جایگزین کردند و به جای باتری قدیمی آن را با مقداری مواد منفجره بسته بندی کردند.
یک محموله در جایی رهگیری شد. آنها پیجرها را تخلیه کردند و پیجرها را دوباره با مواد منفجره تجهیز کردند یا آنها را با مواد تقلبی جایگزین کردند.»
از آنجایی که پیجر یک دستگاه تلفن همراه است، می توان از آن برای صدور دستورالعمل استفاده کرد. به نظر می رسد که آنها پیامی ارسال کرده اند تا توجه کاربر را جلب کنند و سپس پیام دومی را ارسال کرده اند که باعث انفجار شد.
به گفته کلارک، تا آنجا که جنبه «سایبری» مشکل پیش می‌رود، ماهیت هماهنگ انفجارها شاهدی بر نوعی اجرای کد از راه دور است.
میگل کلارک، مامور سابق FBI می‌گوید: «هیچ گزارشی از انفجارهای تصادفی وجود ندارد که باعث می‌شود فکر کنیم ماشه یک چاشنی رادیویی است، بلکه نوعی سیگنال الکترونیکی بوده است.
رادیوها و پیجرهای معمولی از مواد غیر قابل احتراق ساخته می شوند. برد مدارها یا بردهای مدار چاپی (PCB) معمولاً از موادی ساخته می شوند که به گونه ای طراحی شده اند که در برابر حرارت مقاوم باشند.
کلارک اضافه می کند که سیگنال های رادیویی و الکترونیکی انرژی لازم برای تبدیل فایبرگلاس و رزین اپوکسی مقاوم در برابر حرارت را به مواد منفجره ندارند.
او می‌گوید اگر چنین چیزی ممکن باشد و برد مدار بسوزد، اما منفجر نمی‌شود. این کارشناس امنیتی از مثال مشکلات باتری گلکسی نوت ۷ سامسونگ به عنوان مثال استفاده می کند: «گزارش های انفجار باتری ها در نتیجه آتش گرفتن باتری ۳۵۰۰ میلی آمپر ساعتی بود که می تواند منجر به انفجار با قدرت کم شود.
مواد منفجره کم با سرعت کمتری نسبت به سرعت صوت می سوزند. مواد منفجره قوی با سرعتی بیشتر از سرعت صوت منفجر می شوند. کلارک می‌گوید: «تعداد زیاد انفجارها و تعداد نسبتاً کم تلفات نیز به استفاده از یک ماده منفجره کوچک و قوی اشاره دارد.»
◀️مصائب زنجیره تامین
مار معتقد است که از نظر تعیین مکان در زنجیره تامین، دستگاه های منفجر شده دستکاری شده اند، که این دستکاری ممکن است قبل از ارسال به گیرندگان رخ داده باشد.
اکنون که شنیده‌ایم که واکی‌تاکی‌ها نیز در حال انفجار هستند، این موضوع بیشتر نمود یافته و وسعت دستگاه‌هایی که دستکاری شده‌اند ثابت می‌کند که آنچه می‌بینیم به احتمال زیاد یک حمله هماهنگ به دستگاه‌ها است تا یک حادثه هک.»
جنکینز پیشنهاد می کند که اگر آنها در سطح کارخانه دستکاری نشده اند، احتمالاً در مسیر لبنان دستکاری شده اند.
او می‌گوید: «رهگیری کشتی‌ها در خاورمیانه نسبتاً معمول است، بنابراین غیرمنطقی به نظر نمی‌رسد که یک کشتی رهگیری شده باشد، و پیجرها یا دستکاری شده‌اند یا حتی جایگزین شده‌اند.
بر اساس گزارش‌های FT و نیویورک تایمز، پیجرها توسط شرکت تایوانی Gold Apollo صادر شده‌اند، اما مالک آن از آن زمان ادعا کرده است که این دسته خاص توسط کارخانه BAC بوداپست ساخته شده است – که با آن قرارداد مجوز طولانی مدت داشته است.
با هر وسیله‌ای که این دستگاه‌ها هک شده‌اند، جنکینز این سوال را مطرح می‌کند که چرا مهاجمان ترجیح دادند که آنها را منفجر کنند، درحالیکه می توانستند با نصب دستگاه‌های ردیابی یا شنود، که برای جمع‌آوری اطلاعات بسیار مفیدتر بود، بهتر عمل کنند.
من نمی‌خواهم خیلی وارد مسائل سیاسی شوم، اما به نظر می‌رسد یک عملیات هولناک برای کشتن ۱۲ نفر یا بیشتر است، به نظر می‌رسد که آنها می‌خواستند با این اقدام پیامی بدهند.»
◀️آیا باید نگران باشیم؟
اما سوال اینجاست ، آیا غیرنظامیان و سازمان‌های زیرساختی حیاتی باید نگران عوامل اقدامات سو دولتی یا غیردولتی باشند که حمله سایبری به دستگاه‌های تلفن همراه شخصی انجام می‌دهند؟
پاسخ هم «بله» و هم «خیر» است. از نظر ژئوپلیتیکی و زنجیره تامین، این حملات نگران‌کننده هستند، زیرا آسیب‌پذیری‌های متعددی را برجسته می‌کنند که ممکن است قبلا نادیده گرفته شده باشند.
مقامات دولتی تایوان و کارشناسان صنعت با اشاره به دستگاه‌های Golden Apollo تأیید کرده‌اند که دستگاه‌هایی که در اروپا یا خاورمیانه مونتاژ می‌شوند، همچنان باید بیشتر قطعات را از شرکت‌های تایوانی یا چینی تهیه می‌کردند.
این پیچیدگی، زنجیره‌های تامین فناوری را که ده‌ها هزار کسب‌وکار اغلب کوچک تایوانی را در بر می‌گیرد، برجسته می‌کند. بسیاری از آنها توسط بنیانگذاران، افرادی با تجربه کافی در راه اندازی کارخانه ها در چین یا ویتنام اداره می شوند، اما درک کمی از مسائل امنیتی فرامرزی یا قوانین کنترل صادرات دارند.
برای کلارک، این حملات نشان دهنده نوع جدیدی از حملات است که ترکیب فیزیکی را با سلولی و همچنین دیجیتالی انجام می دهد.
با گذشت زمان، فکر می‌کنم حملات سایبری خالص کمتری خواهید دید. حمله باج افزار MGM از سال ۲۰۲۳ نمونه بسیار خوبی است. این نقض شامل تماس‌های تلفنی برای دسترسی الکترونیکی می‌شد.
با پیچیده‌تر شدن کنترل‌های فنی، مهاجمان باید تلاش‌های فنی خود را با مداخلات انسانی افزایش دهند.»
کلارک به حادثه ای اشاره می کند که در آن قطعه کوچکی از کد مخرب توانست صدمات فیزیکی شدیدی ایجاد کند و یک ژنراتور ۲۷ تنی را منفجر کند . او اضافه می کند که این مورد بر خطر بالقوه حملات سایبری به سیستم های صنعتی تأکید می کند و نشان می دهد که چگونه حتی اقدامات کدگذاری جزئی می توانند عواقب فاجعه باری در دنیای واقعی داشته باشند.
نگرانی دیگر این است که حملات پیجر لبنان همچنین نشان دهنده موج جدیدی از جنگ در خاورمیانه است که بر غیرنظامیان به اندازه سربازان دخیل درگیری اسرائیل-حماس-حزب الله تأثیر می گذارد.
با این حال، طبق گفته Marrè، تلفن های هوشمند ما در حال حاضر ایمن هستند. او می‌گوید: «در حالی که این حمله سؤالات اساسی در مورد محافظت از زنجیره‌های تأمین مطرح می‌کند، اما خوشبختانه انجام این نوع حمله در مقیاس دستگاه‌های استاندارد بسیار دشوار است».
ترجمه فخر نیوز از techinformed
