دروغ های بزرگ در روز روشن در مورد انتخابات
فخر نیوز. انواع بی صداقتی و تحریف حقایق می تواند ناراحت کننده باشد و فریب افکار عمومی و اطلاعات غلط برای شهروندانی که فقط به دنبال حقیقت هستند، خفه کننده است.
مطالعه سیاستمداران دروغگو درک ما از دنیای سیاست را به طور چشمگیری بهبود میبخشد.
🔳حقایقی درباره دروغ و دروغگویان:
❇️ دروغ ها واقعاً در مورد خود دروغ نیستند. همانطور که آن اپلبوام، یک مورخ اشاره کرده است:
«گاهی اوقات هدف این نیست که مردم یک دروغ را باور کنند، بلکه مقصود این است که مردم از دروغگو بترسند». هدف این کار برتری قدرت بر واقعیت است.
❇️استیو بنن، مشاور سابق ترامپ می گوید: «هر حوزه و منطقه ای را با چرت و پرت غرق کنید»، مطبوعات و مردم را چنان با اطلاعات غلط و گمراه کننده بمباران کنید که دیگر دموکراسی نتواند کار کند.
✅دروغ پدیده ای مسری است. دانشمندان علوم اعصاب نحوه واکنش مغز افراد را حین دروغ برای منافع شخصی مورد مطالعه قرار داده اند. به طور خلاصه: هر چه بیشتر دروغ بگویید، این امر آسان تر می شود. دکتر تالی شاروت می گوید نتایج تحقیقات، نشان دهنده یک «شیب لغزنده ای» است که در آن «اعمال و رفتارهای کوچک بی صداقتی به دروغ های مهمتر و بزرگتر تبدیل می شود».
من پس از چندین ماه بررسی دوره انتخابات ۲۰۲۰ آمریکا، به بسیاری از دروغ های سیاسی به عنوان مکانیزمی برای حفظ خود فکر کردم. دروغ ها اغلب در مورد محافظت از برندهای شخصی، آینده سیاسی و منافع شخصی است.این غریزه در جهت حفظ خود از جهات مختلف است.
آنها با زنده نگه داشتن امید کاذب به تماشای تماشاگران می نشینند.
در مقالهای اخیر، دانشمندان علوم سیاسی دریافتند که دروغ انتخاباتی ترامپ در سال ۲۰۲۰ “فراگیر و دلچسب” بوده و رای دهندگان جمهوریخواه تمایل داشتند به “سیاستمدارانی که دروغ را تداوم میدهند، پاداش دهند و به نامزدهای جمهوریخواه انگیزه بدهند تا این کار را تا چرخه انتخاباتی بعدی ادامه دهند” ،اماچرا؟ شاید به این دلیل که این دروغ ممکن است «عزت نفس» برخی از حامیان ترامپ را تقویت کرده باشد.
ظرفیت انسان برای خود عقلانی کردن و انکار امر بیهوده را نمی توان نادیده گرفت. من فکر میکنم روانشناسان گاهی اوقات باید در پنلهای سیاسی در کنار استراتژیستهای مبارزات انتخاباتی بنشینند تا توضیح دهند که چرا شخصیتهای سیاسی دروغ میگویند و چرا طرفدارانشان بهجای مجازات، به آنها پاداش میدهند.
در طول تحقیقاتم در شبکه دروغها، یکی از نقل قولهایی که در ذهنم ماندگار شد، صحبت یک جمهوریخواه فیلادلفیا بود که گفت:
«یک چیزی که نمیتوانم درک کنم این است که چقدر مردم برای مصرف دروغ و مصرف اطلاعاتی که درست نیست، گرسنه و مشتاق هستند.»
نیروهای عامل قطبی شدگی سیاسی و حزب گرایی منفی تقاضایی ایجاد کردند که می توان به آن تولید دروغ گفت.
برخی از این افراد ممکن است به کلی منکر این کارهای خود شوند، چنانچه با کمال پررویی می گویند”برای هیچ کشوری خوب نیست که تودههای مردم به دروغ اعتقاد داشته باشند.”
البته هنوز اصل سوال باقی مانده است: اینکه چطور مردم به آنچه فکر می کنند، فکر می کنند. یا چرا مردم دروغ های راحت را به حقایق ناخوشایند و محیط تار را به روشنی ترجیح می دهند؟
این مقاله برگرفته از گزارش تحقیقی یک خبرنگار فاکس نیوز درخصوص کمپین انتخاباتی ترامپ بوده که با تغییراتی همراه است.
