مشخصه های روانشناختی افراد خودشیفته:
۹ ویژگی افراد نارسیست
#میز_ترجمه_فخر_نیوز
۱.احساس اغراق آمیز از مهم بودن خودشان.آنها بر این باورند که کمک و حضور آنها برای خوشبختی، موفقیت یا اصلاح افراد دیگر و هر گونه تلاش یا روابط دیگر ضروری است:
«اگر من در تیم نبودم، پروژه شکست می خورد».«اگر من نبودم، کی میداند همسرم به کجا می رسید».
۲.مشغولیت با اوهام موفقیت، قدرت، عالی بودن، زیبایی یا عشق ایده آل بدون محدودیت. این باور را توصیف می کند که شما قادر به دستیابی به سطوح فوق العاده بالایی از موفقیت هستید، حتی زمانی که مهارت ها یا توانایی های شما هیچ مدرکی دال بر امکان این امر ارائه نمی دهد.
«اگر این شغل را به دست بیاورم، همه کاره می شوم و شرکت را اداره می کنم.” “من در آزمون LSAT قبول می شوم و به دانشکده حقوق ییل می روم. صبر کنید و ببینید!”
۳.باور به اینکه او فردی خاص و منحصر به فرد است و تنها توسط افراد یا موسسات خاص یا با موقعیت بالا قابل درک است یا باید با آنها ارتباط برقرار کند. این شبیه طرز فکر “می خواهم با مدیر صحبت کنم” است زیرا افراد خودشیفته به طور قاطع معتقدند که فقط باید با فردی در سطح بالا در هر موسسه ای ملاقات کنند. آنها سعی می کنند خود را در گروه های اجتماعی، جلسات یا گروه های اجتماعی با موقعیت بالا وارد کنند، حتی اگر ناخواسته باشند. “بله، من و مدیر عقبه مشترک داریم؛ ما دوستان خوبی هستیم و می دانم او مشتاق است تا نظرات مرا بشنود.” “من با مدیر عامل صحبت خواهم کرد تا جلسه ای برای صحبت در مورد این دستورالعمل های جدید تنظیم کنم و به آنها بگویم که چه افکاری در مورد این موضوع دارم.”
۴.نیاز به تعریف و تحسین بیش از حد. فرد نارسیست از تعریف و تمجید معمولی دیگران به عنوان بخشی از یک گفتگوی طبیعی راضی نیست. آنها خواستار این هستند که دیگران ظاهر، موفقیت، مهارت یا وجود آنها را بستایند. تحسین و ستایش دیگران از آنها همان چیزی است که فرد را سیراب می کند. “این رنگ پیراهن به چشمای من نمی آید؟” لاف زدن و کلاس گذاشتن برای دیگران مشخصه ذاتی دوم آنها است و تعریف و تمجیدها به طور معمول بارها و بارها برای دیگران به عنوان اثبات برتری آنها بازگو می شود.
۵.حس استحقاق. افراد خودشیفته ممکن است باور کنند که موفقیت مستلزم کار سخت است – اما فقط برای دیگران، نه برای خود آنها. آنها کاملاً بر این باورند که بهترین بلیط ها، بالاترین امتیاز، زیباترین اتاق یا بهترین صندلی خانه سزاوار آنهاست . آنها حتی مجبور نیستند این باور را به زبان بیاورند، زیرا رفتار و اعمال آنها به طور واضح حس استحقاق آنها را نشان می دهد.
۶.رفتار بهره کشانه و استثماری بین فردی. افراد خودشیفته دیگران را به عنوان ابزار می بینند. یک فقدان خودآگاهی یا عدم آگاهی از اینکه دیگران هم به عنوان افرادی با احساسات، نیازها و خواسته ها وجود دارند. “از سر راهم برو بیرون.” “لطفاً جای خود را در صف به من واگذار کنید.” هر چه آنها بخواهند به نفع حس خودخواهانه آنهاست و آنها هیچ گناهی برای انتظار فداکاری دیگران برای خودشان ندارند.
۷.فقدان همدلی.این عدم همدردی با دیگران یک ناتوانی سرد در درک دقیق احساسات دیگران است. این نشان دهنده عدم آگاهی یا عدم عمق عاطفی افراد خودشیفته است. البته همیشه اینطور نیست که نارسیست ها به احساسات دیگران اهمیت ندهند، بلکه گاهی کلا به این مسأله نآگاه هستند که دیگران هم مگر میشود احساساتی داشته باشند.
۸.حسات به دیگران یا اعتقاد به اینکه دیگران به او حسادت می ورزند. حالت مقایسه دائمی فرد خودشیفته با دیگران است، آرزوی موفقیت برای خود که دیگران تجربه می کنند، و باور غلطی که همه به او حسادت می ورزند. آنها خود را دست نخورده نگه می دارند. دیده شدن به عنوان فرد “عادی” یا “پایین تر از حد متوسط” نشان دهنده زخمی بر غرور آنهاست که نمی توانند به هیچ وجه آن را تحمل کنند: “وقتی وارد اتاق می شوم همه به من توجه می کنند. آنها می دانند که هرگز به اندازه من موفق نخواهند شد.”
۹.ابراز رفتار یا نگرش مغرورانه و باتکبر. تکبر و خودبزرگ بینی از ویژگی هایی هستند که اغلب اولین بار در افراد خودشیفته دیده می شوند. این تبختر با بی احترامی به موقعیت ها یا حقوق دیگران و تمایل آنها به درخواست و انتظار اینکه دیگران تسلیم اراده او شوند، مشهود است. مانند رفتار بهره کشانه، این رفتار را می توان به راحتی بدون اینکه آنها کلمه ای بگویند، متوجه شد. آنها در صف ها نفوذ می کنند، از لحن تحقیرآمیز استفاده می کنند و وانمود می کنند که حق دارند هر چیزی را که متعلق به شخص دیگری است را تصاحب کنند.
ترجمه: پایگاه خبری فخر نیوز
منبع: Psychology Today
استفاده از مطالب اختصاصی با ذکر منبع بلامانع است.
