چرا هفته هفت روز است؟
🔹آنچه روز و هفته و ماه و سال می نامیم، بی معناست.
🔹هفته در گذشته در بعضی فرهنگ ها ۸ یا ۱۰ روز بوده است.
فخر نیوز.گرچه امروزه، ایده یک هفته با ۷ روز تقریباً در همه جا رایج است،اما در گذشته اینطور نبوده که تعداد ۷ روز با یک هفته مرتبط باشد. بابلی ها هفته را ۷ روز در نظر گرفتند اما تمدن های دیگری نیز وجود داشتند که تعریف هفته برای آنها متفاوت بود. به عنوان مثال، مصریان تقویم مصری خود را داشتند که در آن هفته ۱۰ روز بود، در حالی که برای رومی ها، یک هفته آنها طبق تقویم رومی، هشت روز طول می کشید.
با این حال، بابلی ها از نظر فرهنگی چنان بخش مسلط جوامع بودند که کم کم ایده آنها از یک هفته در سراسر جهان گسترش یافت. امروزه تقریباً هر قاره، هر کشور، هر شهر و روستابا ساختار هفته هفت روزه همراه شده است.
بارها و بارها تلاش هایی برای تغییر مفهوم هفته هفت روزه انجام شده است، اما به نظر می رسد که هفته هفت روزه برای یک دوره طولانی باقی بماند.
روزها، ماه‌ها و سال‌ها همگی به‌عنوان واحدهای زمان معنا پیدا می‌کنند و لااقل با چرخش زمین، ماه و خورشید مطابقت دارند. با این حال، هفته‌ها بسیار عجیب‌تر و بی تناسب تر هستند. مدت زمان هفت روزه با هیچ چرخه طبیعی همخوانی ندارد یا با ماه ها یا سال ها تناسب و تطابق ندارد.
اگرچه هفته برای قرن‌ها برای یهودیان، مسیحیان و مسلمانان بسیار مهم بوده است، اما مردم در بسیاری از نقاط جهان تا حدود ۱۵۰ سال پیش با سرخوشی و‌بی توجهی، بدون هفته یا هر دوره مشابه دیگری زندگی می‌کردند.
به گفته دیوید هنکین، مورخ دانشگاه کالیفرنیا برکلی، اکنون هفته هفت روزه یک استاندارد جهانی است و بر حس ما نسبت به جایگاهی که در جریان زمان ایستاده‌ایم، تسلط پیدا کرده است. کتاب جدید او، هفته: تاریخچه ای از ریتم های غیرطبیعی که ما را اینگونه ساخته اند، سیر تکاملی هفته را بررسی می کند و بر غیرحقیقی بودن و قراردادی بودن واحدهای زمان خودساخته تاکید دارد.
ما اینطور رشد کرده ایم که برای زندگی‌مان، برنامه‌هایمان، برای هفت روز هفته برنامه‌ریزی کنیم. اما تا به حال به این فکر کرده اید که چرا باید این چرخه دقیقاً ۷ روز تکرار شود؟ چرا نباید هفته ۶ یا ۸ روز باشد؟
سال های متمادی است که هفته هفت روز دارد و بنابراین مردم از روی عادت به دنبال دلیل آن نیستند.
بیشتر زمان محاسبه ما به دلیل حرکت سیارات، ماه و ستارگان است. روز ما برابر است با یک چرخش کامل زمین به دور محورش. سال ما چرخش زمین به دور خورشید است که ۳۶۵ و ¼ روز طول می کشد، به همین دلیل است که هر چهار سال یک روز اضافی در ماه فوریه برای یک سال کبیسه اضافه می کنیم.
ما دموکراسی را به یونانی‌ها، پل‌ها و جاده‌ها را به رومی‌ها نسبت می‌دهیم، اما منشأ هفته هفت روزه در تمدن بابل باستان است، همان بین النهرین که یکی از برجسته ترین فرهنگ های جهان در حدود ۱۰۰۰ و ۲۰۰۰ سال قبل از میلاد قبل از تسلط یونان و روم حاکم بود.
اهل بابل به عنوان ستاره شناسان برجسته، تقویمی را برای پیش بینی حرکت ماه و همچنین انتقالات آن بین هر مرحله ارائه کردند:
ماه نو، ربع اول، ماه کامل و ربع آخر که تقریباً هر ماه یک بار تکرار می‌شوند.
در حالی که زمین و خورشید به ما کمک می کنند روزها و سال ها را شناسایی کنیم، کل چرخه ماه در آسمان ،ماه ها را روشن می کند. این به این دلیل است که تقریباً ۲۸ روز (به اضافه ترتیب ۱ یا ۲ روز) طول می کشد تا ماه از ۴ مرحله عبور کند و اما هر کدام چقدر طول می کشد؟ بله: ۷ روز
علاوه بر این، عدد ۷ به عرفان خاصی گره خورده بود. همانطور که می دانید نجوم و طالع بینی از موضوعات علمی مورد علاقه بابلی ها محسوب می شد. سپس آنها به نوعی از طالع بینی متوسل شدند تا هر یک از ۷ روز را به ۷ سیاره قابل مشاهده اختصاص دهند.
به همین ترتیب یهودیان و سپس امپراتوری روم تقویم بابلی را بر اساس جهان بینی خود توسط کنستانتین، اولین امپراتور روم کاتولیک، از قرن اول قبل از میلاد پذیرفت. اکثر محققان بر این عقیده هستند که علت محبوبیت هفته هفت روزه در دوران مدرن بیشتر به خاطر روم و مسیحیت است.
خدایان رومی روزهای هفته را نامگذاری کردند و روزهای هفته را پس از خورشید، ماه و مجموعه ای از خدایان و الهه ها نامیدند.
با این حال، مورخان تقریبا اتفاق دارند که این رومیان بودند که چند صد سال بعد، با تطبیق نظام بابلی با جهان بینی خود، بسیاری از ویژگی های هفته هفت روزه مدرن را اضافه کردند.
از حدود قرن اول قبل از میلاد، آنها نظامی را معرفی کردند که در آن هر روز به نام یکی از خدایان بت پرستشان نامگذاری می شد که هر کدام با یکی از سیارات کلاسیک مرتبط بود. به عنوان مثال، شنبه درگذشت کیوان ، روز زحل.
در بیشتر زبان های لاتینی، نام روزهای هفته هنوز این ارتباط را با سیارات کلاسیک نشان می دهد. با این حال، در بسیاری از موارد، خدایان رومی با معادل های نورس یا ژرمنی خود جایگزین شده اند.
ترتیب روزهای هفته
مانند نام های امروزی، روزهای هفته و ترتیب آنها در یک هفته ریشه در روم باستان دارد. رومی‌ها سرعت عبور سیارات کلاسیک از آسمان را مشاهده کردند و به این نتیجه رسیدند که سریع‌ترین جرم باید کمترین فاصله را با زمین داشته باشد، در حالی که تصور می‌شد کندترین جسم دورترین فاصله را داشته باشد.
زحل (شنبه)
مشتری (پنجشنبه)
مریخ (سه شنبه)
خورشید (یکشنبه)
زهره (جمعه)
تیر (چهارشنبه)
ماه (دوشنبه)
رومیان باستان نیز معتقد بودند که هر ساعت از روز توسط یکی از خدایان مرتبط با اجرام آسمانی اداره می شود. طبق این سیستم ساعات سیاره ای، تصور می شد که ساعت اول از روز اول هفته توسط ماه اداره می شود، ساعت دوم توسط زحل، ساعت سوم توسط مشتری و غیره هدایت می شد.
رومی ها با اعمال این الگو در تمام ۱۶۸ ساعت هفته، اولین ساعت هر روز هفته را با اجرام آسمانی زیر مرتبط می کردند:
روز اول: ماه (دوشنبه)
روز دوم: مریخ (سه شنبه)
روز سوم: تیر (چهارشنبه)
روز چهارم: مشتری (پنجشنبه)
روز پنجم: زهره (جمعه)
روز ششم: زحل (شنبه)
روز هفتم: خورشید (یکشنبه)
بسیاری از تقویم ها و فرهنگ ها در سراسر جهان هنوز یکشنبه را به عنوان اولین روز هفته می دانند. با این حال، در عمل، با پنج روز کاری مدرن در هفته و دو روز آخر هفته، بسیاری از مردم به طور غیر رسمی دوشنبه را اولین روز هفته و یکشنبه را آخرین روز در نظر می گیرند.
