در حالی که جامعه جهانی کره شمالی را به خاطر سیاست های انزواطلبانه اش می شناسد، اما این به اصطلاح پادشاهی گوشه نشین به طور کامل از بقیه جهان جدا نیست. شاید هنوز برخی نمی دانند که نیمه بالایی شبه جزیره کره دارای اینترنت است که البته فقط تعداد کمی به آن دسترسی دارند.
اما اینترنت کره شمالی چگونه است:
برای درک اینکه مردم کره شمالی تا چه حد می توانند جهان را از طریق رایانه و گوشی ببینند، باید دو اینترنت در دسترس آنها را بشناسیم. Kwangmyong – که به “ستاره درخشان” ترجمه می شود – اینترانت رسمی کشور است. اینترانت یک شبکه خصوصی است که فقط کاربران درون یک سازمان می توانند به آن دسترسی داشته باشند و تحت این سیستم داده ها به دقت کنترل می شوند.
در سال ۲۰۱۵، Vox گزارش داد که کوانگمیونگ در سال ۱۹۹۴ شبیه اینترنتی است که فقط ایمیلهای اولیه و ابزارهای مرورگر را اجرا میکند و محدود به «سایتهای» از پیش انتخاب شده است که از اینترنت واقعی جدا شده و سانسور شدهاند.
در گزارش دیگر در سال بعد، بیبیسی وبسایتهای کرهشمالی را «کاملاً ساده» توصیف کرد که «بهطور اسفناکی سرعت بارگذاری آنها را کاهش داده اند».
اینترنت واقعی در کره شمالی نیز قابل دسترسی است اما در وهله اول فقط برای شهروندان درجه اول و نخبه. گفته می شود این خانواده ها با رهبر عالی مقام کیم جونگ اون ارتباط مستقیم دارند. جای تعجب نیست که تعداد کاربران اینترنت کره شمالی را فقط می توان تخمین زد. اگر قرار باشد افراد غیرنخبه ای که برای شغل خود به اینترنت نیاز دارند، شمارش شوند، تعداد آنها را به چند هزار نفر محدود می شود.
طبق گزارش اخیر سازمان غیردولتی کره جنوبی با عنوان مردم برای اتحاد مجدد کره موفق (Pscore)، نخبگانی که می توانند به اینترنت واقعی دسترسی داشته باشند، دسترسی نامحدودی دارند. در همین حال، طبق گزارش این نهاد ،سایر افرادی که به اینترنت دسترسی دارند یعنی مقامات دولتی، محققان، متخصصان فنی، دانشجویان فناوری اطلاعات و متخصصان رسانه ای که در کار تبلیغاتی شرکت دارند به اینترنتی با نظارت شدید محدود شده اند.
حتی هکرهای آموزش دیده توسط دولت متعلق به متخصصانی هستند که دسترسی محدودی به اینترنت دارند. سالها است گزارشهای بیشمار، حملات سایبری رژیم کره شمالی در مقیاس جهانی را ردیابی کردهاند. به گفته سازمان ملل، سال گذشته، آنها موفق به سرقت دارایی های مجازی به ارزش یک میلیارد دلار شدند و همین ماه گذشته، آنها مظنون به سرقت حداقل ۳۵ میلیون دلار از کیف پول اتمی، یک سرویس محبوب ارزهای دیجیتال هستند.
نحوه دسترسی مردم:
افراد غیر نخبه ای که برای کار یا امور مهم به اینترنت نیاز دارند، تحت یک پروسه تایید قرار می گیرند که طبق گزارش ها چندین روز طول می کشد. محققی فراری به نام کیم سوک هان (که نام واقعیش نیست )می گوید که حتی موارد تایید شده به صورت دستی تحت نظر قرار می گیرند.
به گزارش Wired، کیم به محققان Pscore گفت: «یک کتابدار بین دو کاربر اینترنت می نشیند و به طور مداوم آنچه را که افراد در هر دو طرف جستجو می کنند، بررسی می کند. هر پنج دقیقه، صفحه بهطور خودکار فریز میشود و کتابدار باید برای استفاده بیشتر از اینترنت، احراز هویت با اثر انگشت را انجام دهد.»
افراد تایید شده فقط یک ساعت می توانند از اینترنت استفاده کنند و هر برنامه اضافی نیاز به تایید دیگری دارد. حتی یک افسر امنیتی نیز در همان نزدیکی مستقر است.
تصویر بزرگتر:
طبق آمار Statista، از آوریل ۲۰۲۳، کره شمالی با ۹۹٫۹٪ کمترین ضریب نفوذ اینترنت در جهان را دارد. در میان تنشهای فزاینده با ایالات متحده، انتظار میرود سیاست سانسور این کشور شدیدتر شود. اما در حالی که کره شمالی شهروندان عادی را از دیدن شگفتیهای وب محدود میکند، تعداد انگشت شماری از «اینفلوئنسرها» – که گمان میرود مبلغان خود دولت هستند – همچنان مزایای زندگی خوب در کره شمالی را با بقیه جهان به اشتراک میگذارند.
سال گذشته، زنی که خود را YuMi می نامید، در یوتیوب شروع به کار کرد و شروع به جمع آوری هزاران مشترک برای به اشتراک گذاشتن اجمالی از زندگی روزمره در پیونگ یانگ کرد، از ورزش در یک باشگاه مجهز سرپوشیده گرفته تا بازدید از یک شهربازی پر از زندگی. یک دختر ۱۱ ساله به نام Song A نیز خود را روی سکویبازی پرتاب کرد و حتی یک بار مالکیت کتاب “هری پاتر” را به رخ کشید.
پارک سونگ چئول، محقق مرکز پایگاه داده حقوق بشر کره شمالی، معتقد است که این ویدئوها ۱۰۰ درصد دروغ نیستند، بلکه گمراه کننده هستند. پارک به سی ان ان گفت: کره شمالی در تلاش است تاکید کند که پیونگ یانگ یک شهر معمولی است./ترجمه:احمد غفوریان
